Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy podczas ciąży. O czym warto pamiętać?

Stres fizjologiczny, jakim poddawana jest przyszła matka oraz płód to nierozerwalna część ciąży. Szczególnym przypadkiem ekstremalnego obciążenia organizmu ciężarnej kobiety jest zaburzenie endokrynologiczne, jakim jest niedoczynność tarczycy. Potencjalne niekorzystne skutki zestawienia błogosławionego stanu kobiety z chorobą mogą być fatalne w skutkach.

Przede wszystkim diagnoza

Jak najszybsze rozpoznanie niedoczynności tarczycy oraz równie szybkie wdrożenie leczenia będzie szalenie istotne dla przebiegu ciąży.
Kobiety w ciąży dotknięte takim schorzeniem mogą mieć zaostrzenie zaburzeń poporodowych. Rutynowe badania przesiewowe, wczesne potwierdzenie rozpoznania oraz natychmiastowe leczenie będą niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa matki i dziecka. Funkcjonowanie tarczycy jest podczas prawidłowej ciąży wyczuwalnie modyfikowana. Zmiany, które przebiegają w prawidłowym stopniu są częścią przygotowań gruczołu tarczycy do metabolicznych wymagań, jakie niesie ze sobą 9-miesięczny stan błogosławiony. Lekarz prowadzący powinien ocenić zachodzące zmiany oraz odpowiednio je zinterpretować.

Jak funkcjonują hormony tarczycy w ciąży?

Zmianą, która będzie najmocniej odczuwalna będzie wzrost globuliny wiążącej tyroksynę. Ten proces ma swój początek już w pierwszym trymestrze, a utrzymywać się będzie aż do momentu po porodzie i jest wynikiem stymulacji syntezy z uwagi na podwyższony poziom estrogenu matki. Powyższe zmiany prowadzą do zwiększenia objętości tarczycy, średnio o 15% u ciężarnych kobiet i wracają do normy po rozwiązaniu. Według niezależnych badań, rola tyroksyny w prawidłowym rozwoju mózgu płodu jest bardzo duża. Obecność hormonów tarczycy stwierdzona została podczas badań mózgu płodu w 8 tygodniu ciąży.

Niedoczynność tarczycy a ciąża

Wiedza o chorobowym aspekcie tarczycy jest istotną informacją w przypadku chęci prokreacji dla przyszłej mamy oraz jej lekarza prowadzącego. Niedoczynność tarczycy może być przyczyną zmniejszonej płodności, nawet w przypadku pozytywnego rozwiązania wcześniejszej ciąży. Zapłodnienie w korelacji z problemami tarczycy, z pewnością, podnosi ryzyko komplikacji w postaci nadciśnienia ciążowego, oderwania łożyska, włącznie z krwawieniem poporodowym. Wszystkie powyższe zagrożenia są potencjalnie śmiertelnym niebezpieczeństwem zarówno dla dziecka, jak i przyszłej matki. Oprócz powyższych negatywnych aspektów wspomnianej choroby, istnieje zagrożenie przedwczesnego porodu, niskiej masy urodzeniowej oraz niedotlenienia i zaburzeń oddechowych u dziecka.

Choroby tarczycy a ciąża – rola regularnych badań

Naukowcy badający wpływ niedoczynności tarczycy na rozwój płodu udowodnili jednoznacznie, iż dzieci urodzone przez kobiety dotknięte tą chorobą miały znacznie większe ryzyko upośledzenia, Głównym problemem był defekt neuropsychologicznych wskaźników rozwoju oraz zdolności uczenia się. Dzieci urodzone przez kobiety nie poddawane leczeniu miały średni wskaźnik IQ o 7 punktów niższy od dzieci zdrowych oraz leczonych suplementem tyroksyny. Powyższe wnioski stanowią o potrzebie odpowiedniego i regularnego monitorowania ciężarnych kobiet ze zdiagnozowaną niedoczynnością tarczycy po rozpoczęciu leczenia.